Het belang van voorwaartse drang!

Wat is er nou mooier dan een paard enthousiast door de wei te zien rennen? Van halt naar rengalop en -oké hier knijp ik mijn ogen meestal even dicht- vlak voor het hek weer in stilstand. De staart in de lucht, neusgaten wijd open en oren gespitst. Een paard is gemaakt om te gáán!

En toch zie je heel veel paarden die zich inhouden, meestal doordat de ruiter hem dat (onbewust) heeft aangeleerd. Zonde want zo haal je niet alleen de expressie eruit maar zo wordt je paard ook stijf. Zie het als een machine waarvan de tandwieltjes steeds stroever gaan draaien, tot er echte blokkades ontstaan en het paard zelfs in verzet gaat omdat hij de vraag van de ruiter gewoonweg niet meer uit kán voeren.

Veel paarden die ik krijg om te corrigeren maar ook de meeste leerlingen die bij me komen lessen lopen dan ook tegen hetzelfde probleem aan. Het paard heeft te weinig voorwaartse drang. Het willen gáán is eruit. Vaak doordat de ruiter teveel heeft ingewerkt met de hand(rem). En zeker niet altijd expres, want als je het fijner en zachter kon dan zou je dat natuurlijk ook doen.

De kunst is wel om het weer op te lossen. Hoe doe je dat? Hieronder geef ik een paar tips om een goed begin te maken.

Ontspan!

Wat direct opvalt is dat ruiters meestal harder zijn gaan werken dan hun paard en daardoor in een neerwaartse spiraal terecht zijn gekomen. De ruiter duwt vaak met het hele lijf mee om het paard in beweging te krijgen en te houden. Dat voelt niet prettig, is niet zo mooi en het levert niks op.

Veel ruiters klemmen met hun billen en (boven)benen waardoor  de tandwieltjes van de romp niet meer kunnen draaien en de energie dus stopt achter het zadel.

De druk van de onderbenen zorgt er daarbij voor dat het paard de hulp niet meer voelt want het been is constant aanwezig en dus krijgen de hersens van het paard geen prikkel meer waar hij op zal reageren.

Het moeilijkste maar belangrijkste is om eerst zelf ontspannen en rustig te gaan zitten. Je wilt één keer heel kort en zachtjes gas geven met je kuit zonder dat de rest van je lijf aanspant. Als je paard reageert ontspan je direct want hij moet leren dat hij op de “cruise control” vanzelf door gaat tot jij iets anders vraagt. Als je paard niet reageert herhaal je de tweede hulp dírect en duidelijk genoeg zodat hij wel aandacht en reactie geeft. Als hij reageert ga jij ontspannen met de beweging mee. Gewoon lekker zitten, dat is al moeilijk zat 😉 Dat blijf je herhalen tot je paard heeft geleerd dat ontspanning betekent “Goed zo! Ga zo door!” zodat hij niet meer denkt “Als jij niks doet, dan doe ik ook niks!”.

Verbinding!

Foto: PicturePure

Je wilt aan twee teugels gelijke verbinding. Alsof je onderarmen en teugels van elastiek zijn. Is je paard scheef of uit balans dan heb je op één teugel meer druk dan op de ander. Is je paard achter je been dan loopt hij ook achter of juist tegen te teugel. Maak contact op de te losse teugel en werk niet terug op de strakke teugel. 

 Zolang je paard te los of te sterk is, is je paard niet actief genoeg en ga je terug naar de reactie op je been. 

Balans!

Het balans is heel belangrijk, misschien wel het belangrijkste. Zolang je paard niet rechtop loopt kan hij niet op de goede manier voorwaarts. Vaak zie ik paarden die met hun romp naar links of naar rechts hangen. De benen zwaaien dan de andere kant uit en je merkt dat zo’n paard ook niet goed kan buigen in zijn ribben. De hals buigt naar een kant té makkelijk en naar de andere kant veel moeizamer. Maar om het been buigt hij twee kanten op te weinig. 

De verleiding is dan groot voor veel ruiters om te stoeien met de stugge kant van het paard of juist alleen maar op de fijne kant te rijden. Maar beide lost niet veel op.

Het paard moet eerst recht boven de grond in balans leren lopen. Net als bij de teugels ga je ook hier contact zoeken met alles wat te los is. Ga daar zitten waar jouw paard jou niet wilt hebben. Wordt je naar rechtsvoor gedrukt dan ga je links achterin zitten. Leunt hij tegen je linkerbeen dan hou je juist je rechterbeen er goed aan. Uiteindelijk komt je paard in balans en krijgen jullie beide een meer ontspannen gevoel!

Natuurlijk is het belangrijk goed naar je paard te blijven kijken en luisteren. Misschien wilt je paard niet meer voorwaarts door een (verborgen) blessure. Laat bij twijfel je paard altijd nakijken door een goede dierenarts. Veel dingen gaan vaak ook samen zoals balans, ontspanning en impuls. Zorg dat je altijd goede hulp hebt zodat jij en je paard elkaar zo goed mogelijk leren begrijpen, dat maakt alles zoveel mooier! Veel succes en plezier!

Liefs, Solvej

5 Replies to “Het belang van voorwaartse drang!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *